#
Naam
Timmy Simons
Nationaliteit
bel België
Positie
Verdediger
Lengte
186 cm
Leagues
Kwalificatietornooi WK 2018
Verjaardag
11 december 1976
Leeftijd
41

Timmy Simons (Diest, 11 december 1976) is een Belgisch betaald voetballer die bij voorkeur als verdedigende middenvelder speelt. Na het seizoen 2012-2013 verruilde hij  FC Nürnberg voor Club Brugge, zijn huidige ploeg.
In 2001 debuteerde hij in het Belgisch voetbalelftal, waarvoor hij daarna meer dan negentig interlands speelde.

Carrière

Begin

Simons’ carrière begon bij KTH Diest, de ploeg waar hij zijn opleiding kreeg. In 1998 vertrok hij naar eersteklasser Lommel SK, waar hij zich al snel in de eerste ploeg speelde. Na een sterk tweede seizoen bij Lommel, verhuisde hij in 2000 naar Club Brugge.

Club Brugge

Simons dwong er in het seizoen 2000/2001 meteen een plek in het eerste elftal af. Hij groeide in geen tijd uit tot sterkhouder bij deze Belgische club en kreeg na enkele seizoenen de aanvoerdersband ten nadele van ouderdomsdeken Gert Verheyen. In 2002 werd hij ook beloond met de Gouden Schoen. Met Club Brugge werd hij 2 keer Belgisch landskampioen en won hij ook twee keer de Belgische beker. Simons was bij Club Brugge de vaste strafschopnemer: zijn penalty’s gingen er haast altijd in.

PSV

Simons werd op 29 juni 2005 overgenomen van Club Brugge, als opvolger van Mark van Bommel die naar FC Barcelona vertrok. Voordat Simons naar PSV ging, onderhandelde hij tevens met Feyenoord, op aanraden van Bart Goor. Feyenoord kon echter moeilijk voldoen aan de vraagprijs en schoof de transfer op de lange baan na het ontslag van hoofdtrainer Ruud Gullit. Hierdoor stopte Club Brugge de onderhandelingen. Bij PSV veroverde Simons direct een basisplaats. Met PSV werd hij in het seizoen 2005/2006 kampioen van Nederland. Simons werd al snel de penaltynemer van PSV. In de eredivisiewedstrijd tegen NAC Breda (3 december 2005) miste hij één van zijn eerste penalty’s in zijn loopbaan. Als reactie gaf Timmy Simons: “‘t Was maar goed dat het een onterechte penalty was, heb ik er nog enigszins vrede mee”.

Ook in zijn tweede jaar bij PSV verliep het prima met Simons. Van de totaal 49 wedstrijden die PSV speelt, in competitie, Champions League, Super Cup en Beker, speelde Simons 48 wedstrijden mee. Al deze wedstrijden speelde hij de volledige 90 minuten. De wedstrijd die Simons miste werd hem rust gegund. Hij was dus een belangrijke waarde in het kampioenschap dat behaald wordt in het seizoen 2006/2007.

Na het vertrek van Phillip Cocu werd hij in het seizoen 2007-2008 benoemd tot aanvoerder van PSV. Na Club Brugge en het Belgisch nationale elftal werd Simons dus ook bij PSV én aanvoerder én vaste penaltynemer.

Voor de wedstrijd van PSV tegen Willem II op 6 oktober 2007 toonden de PSV-fans hun genegenheid met Simons. De gehele West-tribune was gehuld in de Belgische vlag en een spandoek werd ontrold met de tekst: “Kapitein Simons: Onze Leeuw van Vlaanderen”. Ook in het seizoen 2007/2008 wordt Simons met PSV kampioen van Nederland. Zijn vierde titel op rij. Hij scoorde in het seizoen 2007/2008 vier keer, drie keer verzilverde hij een werd en eenmaal middels een afstandsschot. Samen met doelman Gomes maakte Simons de meeste competitieminuten, zij misten beiden slechts één competitiewedstrijd en speelden de andere 33 van het begin tot het einde mee. De verdedigende middenvelder kreeg het seizoen één enkele gele kaart en geen rode kaart, in de UEFA-Cup-wedstrijd PSV-Tottenham Hotspur. Zijn totaal kwam daarmee op 6 gele kaarten in 140 officiële wedstrijden voor PSV in zijn eerste drie seizoenen.

In zijn laatste seizoen bij PSV verloor Simons zijn basisplaats aan de jonge Ibrahim Afellay. Aangezien PSV in financieel zwaar zat en hij een van de grootverdieners van de selectie was, besloot PSV Simons een transfervrije overgang naar 1. FC Nürnberg te geven. Hij tekende in eerste instantie voor twee seizoen, met de afspraak dat Simons na die twee jaar, en het beëindigen van zijn carrière, zou terugkeren naar PSV in een technische functie.

FC. Nürnberg

Bij zijn nieuwe Duitse ploeg leek Simons van groot belang, zowel met zijn leiderskwaliteiten en zijn groot loopvermogen. In 2 seizoenen was Simons de speler die het meest speelde in de Bundesliga . In het seizoen 2010-2011 miste hij zelfs geen minuut. Door zijn uitstekende resultaten kwam hij in de belangstelling van zijn oude ploeg Club Brugge maar ook van Anderlecht. Simons drukte die speculaties de kop in door zijn contract te verlengen tot 2014. Hij behaalde met zijn ploeg respectievelijk de 6e en 2 keer de 10de plaats in het algemeen klassement.

 

Club Brugge

Op 12 juni 2013 tekende Simons een contract voor twee jaar met de optie om nadien in een technische functie bij Club te blijven. Tijdens de eerste competitiewedstrijd van het seizoen 2013/14 maakte Simons zijn comeback voor blauw-zwart. Hij kreeg op speeldag 1 al na 21 minuten een discutabele rode kaart na een overtreding op Charleroispeler Ederson. Op 15 mei 2016 stak hij als kapitein, net als precies 11 jaar daarvoor, de veertiende landstitel voor Club Brugge in de lucht na een 4-0 overwinning tegen RSC Anderlecht. Hij speelde op 29 januari 2017 tegen AA Gent zijn 1000ste wedstrijd als profvoetballer. Club verloor die wedstrijd wel met 2-0.

Clubstatistieken

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Supercup Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
1994/95 KFC Diest Vlag van België Tweede Klasse 3 0 0 0 3 0
1995/96 20 0 1 0 21 0
1996/97 Vlag van België Derde Klasse B 29 2 1 1 30 3
1997/98 30 0 4 0 34 0
1998/99 Lommel SK Vlag van België Eerste klasse 32 1 2 0 4 0 38 1
1999/00 32 4 2 0 34 4
2000/01 Club Brugge 34 2 1 1 8 1 43 4
2001/02 34 3 6 0 8 1 48 4
2002/03 33 7 3 0 12 2 48 9
2003/04 33 4 7 0 1 0 12 0 53 4
2004/05 29 7 5 1 1 0 9 1 44 9
2005/06 PSV Vlag van Nederland Eredivisie 32 2 2 0 1 0 8 0 43 2
2006/07 34 5 3 3 1 0 10 1 48 9
2007/08 33 4 1 0 1 0 11 1 46 5
2008/09 34 3 2 0 1 0 6 0 43 3
2009/10 25 0 2 0 9 1 36 1
2010/11 FC Nürnberg Vlag van Duitsland Bundesliga 34 2 4 3 38 5
2011/12 34 4 3 0 37 4
2012/13 34 5 1 0 35 5
2013/14 Club Brugge Vlag van België Eerste klasse 38 7 2 0 2 0 42 7
2014/15 40 7 6 0 16 0 62 7
2015/16 34 2 6 0 1 0 8 0 49 2
2016/17 35 0 1 0 1 0 4 0 33 0
2017/18 4 0 0 0 0 0 4 0
Carrière totaal 720 71 65 9 8 0 127 8 921 88

Interlandcarrière

 

Simons debuteerde op 30 april 2001 in het nationale team van België in een oefeninterland in en tegen Tsjechië, net als Peter Van der Heyden. Bij de nationale ploeg was hij een vaste waarde en onder bondscoach René Vandereycken werd hij aanvoerder. Maar onder Dick Advocaat werd hij opzijgeschoven. Al tijdens de eerste selectie ontbrak de “al wat oudere” Simons. En de wedstrijden daarna deed Advocaat ook geen beroep meer op Simons. Advocaat heeft Simons opgebeld en hem persoonlijk verteld dat hij geen beroep meer wilde doen op Simons. Vanaf 2001 t.e.m. 2011 verzamelde Simons 88 caps. Die leveren hem dan ook een plaats in de top 5 van de meeste interlands. Onder bondscoach Georges Leekens werd hij terug opgeroepen en ook onder het bewind van Marc Wilmots vinden we Simons terug in de selectie, al is dit wegens extra-sportieve redenen. Hij veroverde op 16 oktober 2012, als eerste Rode Duivel ooit, een 100e selectie.

Na zijn niet-selectie voor het wereldkampioenschap voetbal 2014, leek de interlandcarrière van Simons voorbij. Voorafgaand aan de eerste interland na dit WK (een vriendschappelijke wedstrijd tegen Australië) werd hij samen met Daniel Van Buyten in de bloemetjes gezet voor zijn verdiensten bij de nationale ploeg. Op 13 november 2016 werd Simons echter in extremis opgeroepen voor de interland tegen Estland, na het uitvallen van Kabasele. In die wedstrijd mocht hij zelfs nog zeven minuten invallen. Hierdoor werd hij met 39 jaar, 11 maanden en 2 dagen de oudste Rode Duivel ooit die aantrad in een officiële wedstrijd.

Trivia

  • Tussen 2002 en 2008 werd Simons vijfmaal kampioen in zes seizoenen, tweemaal met Brugge (in 2003 en 2005) en driemaal met PSV (in 2006, 2007 en 2008). Aangezien Simons met Club Brugge in 2002 en 2004 de Beker van België won, won Simons tussen 2002 en 2008 elk jaar een prijs.
  • Simons is, met het oog op het nakende einde van zijn voetballersloopbaan, mede-eigenaar geworden van wielerteam Vastgoedservice-Golden Palace Cycling Team en investeerde in een woonpark voor senioren in Neurenberg.

Bronnen: Wikipedia, Koninklijke Belgische Voetbalbond