België wordt wereldkampioen! Iedereen die de Rode Duivels een warm hart toedraagt, kan het WK 2018 vol vertrouwen tegemoetzien: de winnaar staat immers al vast. Althans, als we de BBC mogen geloven. De Britse staatsomroep kwam tot deze conclusie na het bestuderen van de WK voetbal geschiedenis, waaraan het zeven gouden voorwaarden verbond voor het binnenhalen van de wereldtitel. De Rode Duivels slaagden daar wonderwel voor. Maak hieronder kennis met het perfecte Belgische examen.

Zeven voorwaarden voor het perfecte parcours naar de wereldtitel

In het BBC-artikel, met als kop de vraag of de WK voetbal geschiedenis ons iets leert over de toekomstig kampioen op het WK 2018 in Rusland (‘World Cup 2018: Does history tell us who will win in Russia?’), dook de sportredactie in de analen van de mondiale voetbalhoogmis. Op basis van een grondige analyse van deze historie kwam het tot een zevental voorwaarden waar de toekomstig wereldkampioen aan zou moeten voldoen. Want er mogen – vanaf 14 juni – dan wel 32 landen strijden om ’s werelds beste voetballand te worden, in principe is de prijs vooraf reeds vergeven. Om dit duidelijk te maken, gaan we alle voorwaarden hieronder één voor één af.

Voorwaarde 1: een geplaatste status hebben

Op 1 december 2017 was voor 24 van de 32 landen de droom op een eventuele wereldtitel al vervlogen, zonder dat ze het waarschijnlijk zelf door hadden. Zonder geplaatste status bij de loting kun je het namelijk wel schudden. Sinds het WK voetbal van 1986 was de latere eindwinnaar namelijk altijd een seeded land. La Albiceleste wist als laatste te breken met deze trend, maar had daar wel de hulp van boven voor nodig: de ‘hand van God’ en zijn voetballende evenknie op aarde, Diego Maradona.

Zodoende blijven na de eerste voorwaarde dus nog maar acht kanshebbers voor de wereldtitel over: gastland Rusland, Frankrijk, Portugal, Duitsland, Polen, België, Argentinië, Spanje en Brazilië.

Voorwaarde 2: niet de gastheer zijn

Mocht iemand nog de stille hoop koesteren dat Rusland de wereldtitel in eigen land houdt, dan is dat – bij deze – verworden tot een ijdele verwachting. Waar in het grijze verleden de route van de gastheer nog weleens leidde tot succes, is dat recentelijk meer een doodlopend steegje geworden. Tussen 1930 en 1978 kroonde het thuisland zich nog vijfmaal tot winnaar, maar sindsdien slaagde alleen Frankrijk daar nog in (1998). Zelfs toplanden als Italië (1990), Duitsland (2006) en Brazilië (2014) gaven niet thuis in hun jacht naar de wereldtitel.

Met deze wetenschap, kan er dus ook een kruis over de ambities van Rusland. Ook dit gastland zal zich niet tot ’s werelds beste voetballand kronen. Blijven over: Frankrijk, Portugal, Duitsland, Polen, België, Argentinië, Spanje en Brazilië.

Voorwaarde 3: achterin de rijen gesloten houden

Sinds de Wereldvoetbalbond FIFA besloot om het WK voetbal uit te breiden naar 32 teams (1998), hebben de wereldkampioenen altijd kunnen buigen op een ijzersterke defensie. Nooit kreeg ’s werelds beste voetballand meer dan vier doelpunten in zeven duels tegen. Aangezien Polen –  van de overgebleven titelkandidaten voor het WK 2018 –  veruit de meeste doelpunten slikte in de kwalificatie-cyclus (gemiddeld 1,4 per wedstrijd), nemen we in onze zoektocht naar de nieuwe wereldkampioen ook afscheid van Robert Lewandowski en co.  

Duitsland, Portugal (beide een moyenne van 0,4 goals per duel), België, Frankrijk (beide een gemiddelde van 0,6), Brazilië (0,61) en Argentinië (0,88) blijven zodoende in de race voor de wereldtitel in Rusland.

Voorwaarde 4: uit Europa komen

Lange tijd waren er drie zekerheden in het leven: de dood, belastingen en het feit dat de latere wereldkampioen altijd van het continent kwam waar de mondiale titelstrijd werd gehouden. Was het WK voetbal in Zuid-Amerika dan was de winnaar een ploeg uit deze contreien en dito voor Europa. Maar Spanje (2010) in Zuid-Afrika en Duitsland (2014) in Brazilië braken met deze historische constante.

Het lijkt er dus op dat, net als in het clubvoetbal, Europa de bovenhand heeft gekregen over de rest van de wereld. We moeten al teruggaan naar 1958 om de laatste en enige niet-Europese wereldkampioen op ‘eigen bodem’ te vinden: Brazilië in Zweden. Dat is dus één op tien, want zo vaak werd het WK al in Europa gehouden. De kans dat Argentinië en Brazilië dan ook ’s werelds beste voetballand worden, lijkt onwaarschijnlijk. Zo blijven we dus met vier Europese ploegen over: de Rode Duivels, Duitsland, Frankrijk en Portugal

Voorwaarde 5: een topper op doel hebben

Niet de veldspelers, maar de doelman maakt je wereldkampioen. Zo vond de BBC uit. Sinds het WK voetbal van 1982 leverde de uiteindelijke winnaar slechts tweemaal de WK topscorer; zo vierden Ronaldo (2002) en David Villa (2010) zowel de wereldtitel als de gouden schoen.

Hoe anders is dat voor de beste keeper van het mondiale eindtoernooi. De gouden handschoen, de individuele prijs voor deze prestatie, werd in de laatste vijf edities viermaal uitgereikt aan de sluitpost van de wereldkampioen. En aangezien zowel Manuel Neuer (Duitsland) als Thibaut Courtois (België) en Hugo Lloris (Frankrijk) tot de favorieten voor de gouden handschoen van het WK 2018 behoren, nemen we bij deze afscheid van Rui Patricio’s Portugal.

Voorwaarde 6: over voldoende ervaring beschikken

Ervaring telt. Niet alleen op de werkvloer, maar ook zeker op het voetbalveld. Zo blijkt uit de WK voetbal geschiedenis. Sinds de editie van 1998 is er namelijk een tendens zichtbaar dat de latere wereldkampioen over steeds meer routine dient te beschikken. Waar Frankrijk in 1998 aan een selectie met een ‘ervaringsniveau’ van 22,77 interlands per speler, nog voldoende had, beschikten de spelers van Brazilie vier jaar later over een moyenne van 28,04 interlands. Na Italie in 2006 (32,91) en Spanje (38,30), zorgde Duitsland voor de (voorlopige) klapper: een gemiddelde van 42,21 interlands per speler.

Zodoende lijkt Frankrijk, ondanks het surplus aan kwaliteit en jeugdig talent, niet te gaan slagen in het behalen van een nieuwe wereldtitel. Met een gemiddelde van 24,56 interlands komen ze namelijk niet in de buurt van de aantallen die nodig zijn voor het kampioenschap. De Rode Duivels (45,13) en Die Mannschaft (43,26) doen dat echter wél. Zodoende zijn we dus nog maar met twee kanshebbers voor de titel op het WK 2018.

Duitsland begint op 17 juni, tegen Mexico, aan een hels karwei: de wereldtitel prolongeren. In de rijke WK voetbal geschiedenis slaagde enkel Brazilië daar ooit in. In 1962 boekte het in Chili zijn tweede opeenvolgende titel. Sindsdien ging het echter altijd mis voor de titelhouder. Slechts tweemaal kwam de wereldkampioen zelfs verder dan de kwarfinales: in 1990 (Argentinië) en in 1998 (Brazilië). Al moet daarbij worden aangetekend dat in 1974 de Goddelijke Kanaries als regerend kampioen wél vierde van de wereld werden, maar dat was met een competitieopzet zonder kwartfinales.

Kortom, Duitsland heeft de geschiedenis tegen zich. Wat België derhalve de logische winnaar van het WK 2018 maakt! Toch leuk zo’n analyse van de WK voetbal geschiedenis. 

Overigens is het echter altijd mogelijk dat iemand anders dan de Rode Duivels er met de wereldtitel vandoor gaat. Resultaten in het verleden zijn geen garantie voor de toekomst en de bal is nog altijd even rond… Om er maar wat clichés tegenaan te gooien. 

Reageer op dit artikel

avatar

* Checkbox GDPR is verplicht

*

Ik ga akkoord met het privacybeleid van WK 2018 te raadplegen via de link hierboven). *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Inschrijven  
Abonneren op